پارگي
انتهاي نخ در ريسندگي چرخانهاي تاثير متغيرهاي مختلف بر روي نخ پنبه و
پارگي
چكيده
پارگي انتهاي نخ در ريسندگي چرخانهاي يا روتوري نه تنها باعث كاهش
كارآيي و راندمان توليد ميشود، بلكه در صورت وجود عيوب نايكنواختي
موجب خرابي و كاهش كيفيت نخ نيز خواهد شد. بر اين اساس، سيستم جديدي
ارائه شده است تا بر حسب حالتها و شكلهاي مختلف پارگي، بصورت
گستردهاي پارگي نخ در ريسندگي چرخانهاي را به 7 گروه تقسيم كند. با
بررسي مناطق پاره شده، دلايل احتمالي پارگي را ميتوان شناسايي و
اقدامات پيشگيرانه ضروري جهت جلوگيري از اين امر را اعمال نمود. ميزان
پارگي و نسبت انواع مختلف آن در عمليات گوناگون متغير ميباشد، مثل
نمره نخ، سرعت چرخش روتور، سرعت غلتك باز كننده و ميزان ضايعات در
فتيله تحت كشش.
كلمات
كليدي : پارگي انتهاي نخ، ميزان پارگي انتهاي نخ، سرعت غلتك باز كننده،
ضايعات باقيمانده موجود در فتيله، سرعت چرخش روتور
مقدمه
با وجود آنكه ريسندگي چرخانهاي اكنون يك فرآيند مناسب براي توليد
نخ محسوب ميشود در صورتي كه خواسته باشيم از پتانسيل كامل اين فرآيند
استفاده كنيم بايد مشكلات مربوطه را نيز رفع نمائيم. براي مثال نخ
روتور بواسطه ساختار آن داراي استحكام كششي پاييني ميباشد و فرآيند
رسيندگي مناسب در اين زمينه هنوز نيز محدود به نمره نخ متوسط و
ضخيم ميباشد. در مجموع با توجه به مقادير مرتبط با نخ ويژگيهاي
رفتاري وابسته به عملكرد از اهميت بالايي در ريسندگي چرخانهاي با سرعت
بسيار بالا برخوردار بوده و نقش عمدهاي در ارزيابي اين محصول بعهده
دارد. حركت الياف در طي فرآيند جداسازي الياف متوقف گرديده ولي در عين
حال در مرحله بعد الياف مذكور بر روي سطح خاص جمعآوري كنندهاي همانند
ريبون دوباره مجتمع شده و سپس توسط فرآيند نخ اپن اند چرخانهاي به نخ
تبديل خواهند شد. همه موارد خارجي در نخ مثل نپها (گرهها)، ذرات، موي
انسان و مواد پلاستيكي در اين فرآيند ته نشست شده و بوسيله نيروي گريز
از مركز در سطح جمعكننده روتور فشرده ميشوند. چگالي اين ناخالصيها
اغلب بيشتر از الياف بوده و حتي ممكن است بر روي سطح جمعآوري كننده پس
از خروج الياف همچنان باقي مانند. تحت اثر نيروي گريز از مركز،
نميتوان بر ناخالصيها و جرمهاي سنگين شده بوسيله نيروي گشتاور سيستم
فايق آمد و از اينرو بروز چنين مشكلي باعث توقف ادامه اين فرآيند
گرديده و بر اين اساس سبب پارگي نخ ميشود.
نوع پارگي انتهاي نخ را ميتوان بطور عمده به 7 گروه بر اساس شكل
انتهاي پاره شدگي نخ تقسيم نمود و دليل احتمالي پارگي را ميتوان بر
اساس مشاهده نواحي پاره شده پيشبيني نمود.
در صورتي كه به هنگام ظريفتر شدگي نمره نخ كليه پارمترهاي بصورت
يكسان و ثابت در نظر گرفته شوند، ميزان پارگي افزايش خواهد يافت. نسبت
پارگي بواسطه تداخل الياف خارجي در مورد نخهاي ظريفتر به ميزان زيادي
افزايش خواهد يافت، در حاليكه پارگي بواسطه خوشههاي تشكيل شده در اثر
ذرات ضايعات كوچك كاهش خواهد يافت. با افزايش سرعت روتور، نسبت پارگي
بصورت پايدار افزايش مييابد. به هنگامي كه سرعت روتور افزايش مييابد،
نسبت پارگي انتهايي در موارد مرتبط با پارگيهاي الياف نوك تيز و داراي
ضايعات افزايش خواهد يافت.
با افزايش سرعت رولر باز كننده، پارگي انتهايي بيشتر ميشود. پارگي
انتهايي بواسطه وجود پوسته دانه الياف با بيشتر شدن سرعت رولر باز
كننده كاهش مييابد، در حاليكه پارگي در اثر وجود ذرات ضايعات كوچك
افزايش خواهد يافت.
ميزان ضايعات موجود در فتيله نخ در حال كشش تاثير مهمي در ميزان
پارگي نخ دارد و پارگي با زياد شدن ميزان ضايعات موجود در فتيله افزايش
خواهد يافت. همچنين پارگي انتهايي در اثر وجود مواد نامرغوب و بيروني،
پوسته دانه الياف و ضايعات موجود در نخها، كه مرتبط با وجود ذرات خارجي
در الياف پنبه ميباشند، با توجه به افزايش ميزان ضايعات در فتيله،
افزايش خواهد يافت.
