|
تر ريسي
در اينجا پليمر در يك محلول حل
گشته و پس از عبور از رشتهساز با فشار بسمت يك مايع (معمولا آب) رانده
ميشود.
رايون ، كولر (ترريسي با فاصله هوايي يا ايرگپ)
فرآيند دمايي كمتر در مقايسه با ذوب ريسي
براي پليمرهايي كه بسادگي ذوب نميشوند
تفاوت اصلي بين ترريسي و ذوب ريسي يا خشك ريسي آن است كه در اين فرآيند
عمل ريسندگي بوسيله سيال (مايع) با داشتن غلظت بسيار بيشتر انجام
ميپذيرد. از آنجائيكه اين غلظت بالاتر را ميتوان به تنش برشي بر روي
سطوح فيلامنتها انتقال داد، كشش فيلامنتها بسيار بيشتر خواهد گرديد.
بطور مثال يدك كشيدن يك شناور بوسيله طنابي طولاني در عقب يك قايق
ميتوان كشش بسيار بالاي را بوجود آورد ولي در صورتي كه طول طناب كوتاه
باشد ميزان كشيدگي نيز كمتر خواهد بود...
از
ديگر تفاوتهاي موجود با خشك ريسي توانايي استفاده سوراخهاي رشتهساز
بسيار بيشتر در مورد ترريسي است. تعداد كل اين سوراخها در يك رشتهساز
ميتواند تا 60000 سوراخ نيز برسد، البته در صورتي كه ريسندگي بصورت
مستقيم در يك مايع پرغلظت يا لخته شده انجام پذيرد. بواسطه حضور اين
مايع، فيلامنت تقريبا بصورت سريع فرمي پوست مانند بخود گرفته و امكان
آنكه فيلامنتها با هم برخورد و تركيب شوند، در مقايسه با خشك ريسي و
ذوب ريسي، تقريبا از بين ميرود...
براي طراحي يك فرآيند ترريسي، شايد لازم باشد تا نسبت به پيشبيني
انتقال مقدار حركت، گرما و جرم در ناحيه مجاور فيلامنت با رشتهساز
اقدام نمود. براي انجام اين امر ميتوان از آنچه اصطلاحا آناليز «لايه-
مرزي» خوانده ميشود استفاده نمود.
|
