اتوماسيون و روباتيك در مديريت پسماندها بعد
از وقوع فاجعه
چكيده
در خلال ساليان اخير اتوماسيون و روبات در بخشهاي مختلف به منظور
توسعه همكاريها در سيستمهاي گسترده و ايجاد يك بنيان محكم براي
كاربردهاي پيشگيرانه كه داراي ماهيت پيچيدهاند به كار رفتهاند،
بخصوص در رخدادهاي ناگوار كه نيازمند انجام كارهاي پيچيده بوسيله
گروههاي مختلف در زمان اندك و با اختيار داشتن منابع محدود است. كشور
سريلانكا هنوز از فجايع به بار آمده از سونامي دسامبر 2004 رنج ميكشد
و در اين ميان مواد زائد و آوار يا پسماندهاي بجاي مانده يكي از مشكلات
مهم است. بنابراين جستجو براي راههاي مطلوبسازي مديريت مواد زائد پس
از وقوع فجايع از طريق اتوماسيون و علم روباتيك بسيار مهم است. از
اينرو اين مقاله با هدف ايجاد نقدي اساسي در كاربردهاي روبات و
اتوماسيون در سناريوي پس از فاجعه انجام شده است. بازبيني كامل و جامع
قضيه، كاوش مستند و كنكاش موضوع بعنوان شيوههاي گردآوري دادهها در
نظر گرفته شدهاند. اين مقاله به ظرفيتها، محدوديتهاي فني،
بودجههاي تخصيصي و امور فرهنگي بعنوان چالشهاي اساسي مينگرد. سرانجام
اينكه اين مقاله راههاي جديدي را براي بهرهبرداري مفيد از اتوماسيون و
روبات، از طريق انجام بهترين كارهاي ممكن، ارائه مينمايد.
كلمات كليدي: اتوماسيون و روباتيك، پس از فاجعه، مديريت مواد زائد يا
پسماندها، سونامي
بلاياي طبيعي و درگيريهاي مختلف همواره در حال ويران كردن جوامع در
سراسر جهان هستند. بر اين مبنا مهيا سازي اقدامات و برآوردهاي مرتبط
براي ايجاد امنيت و آرامش فكري عموم مردم و محيط در قبل و بعد از بلايا
ضروري است.
در سالهاي اخير اتوماسيون و روباتها در زمينههاي مختلف براي ايجاد
همكاري در نظامهاي گسترده و ايجاد يك بنيان محكم براي كاربردهاي
پيشگيرانه كه داراي ماهيت پيچيدهاند، به كار گرفته شدهاند، بخصوص در
رخدادهاي ناگوار عظيم كه نيازمند انجام كارهاي پيچيده بوسيله گروههاي
مختلف در زمان اندك و منابع محدود است. اين موضوع براي كشور در حال
توسعهاي همچون سريلانكا كه در سال 2004 به شدت تحت تاثير سونامي قرار
گرفت، بخصوص با تاكيد بر فقدان دانش و فناوري كافي و منابع محدود آن،
يك استثنا بشمار نميآيد. گزارش UNEP 2005 دال بر عملكرد ضعيف
فعاليتهاي بازسازي پس از سونامي به علت فقدان ظرفيت پاسخگويي سازمانهاي
دولتي و محلي براي پاسخگويي به نيازهاي وسيع در پي بروز چنين فاجعه
بزرگي ميباشد. به علاوه مديريت ضعيف منابع به دليل همكاري ضعيف و
فقدان ارتباط بين اعضاي شركت كننده در فعاليتهاي مديريت فاجعه بوسيله
بسياري از سازمانهاي بينالمللي ديگر نيز گزارش شده است كه عبارتند از:
بانك توسعه آسيايي (ADB)، بانك جهاني (WB)، برنامه توسعه سازمان ملل
(UNDP)، كميسيون اروپا (EC). بنابراين ضرورت وجود يك رويكرد مناسب كه
بتواند هماهنگي لازم را بين منابع ايجاد كند و مديريتي كارآمد را در
زمان وقوع بلايا ممكن سازد، كاملا احساس ميشود. بر حسب نظرScalem اين
مهم را ميتوان از طريق بهرهوري كارآمد فناوريهاي اطلاعات و ارتباط
بدست آورد.
در سالهاي اخير، كاوش در خصوص كاربردهاي اتوماسيون و علم روباتيك به
منظور بحداقل رسانيدن خطر و بلايا مد نظر قرار گرفته است، بلايايي كه
به طور گستردهاي در سراسر جهان در حال رخ دادن هستند و اثر آنها از
جنبه خسارتهاي انساني، ساختماني و اقتصادي به طور قابل ملاحظهاي
افزايش يافته است.
هيچكونه استثنايي براي سريلانكا كه تحت تاثير سونامي آسيايي 2004
قرار گرفت در اين خصوص وجود ندارد. در بين بسياري از موضوعات ديگر،
مديريت مواد زائد پس از بروز فاجعه بعنوان يك مضمون كليدي مد نظر است
كه در ارتباط با رفع مشكلاتي چون محدوديت ظرفيت منابع موجود از جمله،
زمين، مهارت، بودجه و تكنولوژي ميباشد. با اين حال همكاري ضعيف و
فقدان ارتباطات در اين زمينه سبب ايجاد وضعيت بحرانيتري شده است. از
اينرو هنوز پس از گذشت سه سال كشور سريلانكا از اثرات سونامي 2004 رنج
ميبرد.
اين مقاله به مطالعه كاربردهاي اتوماسيون و روباتيك در بخش مواد
زائد در سناريوي پس از فاجعه ميپردازد كه از جمله موضوعات اساسي و
راهكارهاي موجود براي مديريت كارآمد مواد زائد و پسماندهاي آن در سطح
بينالمللي است.
