|
گزارش مجمع مبني بر رفع تبعيض نژادي
1- بند پنجم كنفوانسيون در بر گيرنده الزام تضمين بهرهگيري عمومي از
مدنيت ، سياست ، اقتصاد ، حقوق اجتماعي و فرهنگي و آزاديهاي فارغ از
تبعيض نژادي ، توسط كشورهاي عضو باشد. بايد توجه داشت كه حقوق و
آزاديهاي مذكور در بند 5 فهرست جامع و فراگيري را ارائه نميدهند...
همانگونه كه در ديباچه كنوانسيون بدان اشاره شد در رأس اين حقوق و
آزاديها ، مواردي برگرفته از منشور سازمان ملل و اعلاميه جهاني حقوق
بشر ميباشند...
اغلب اين حقوق و آزاديها به تفصيل در پيمان شرح داده شدهاند بنابراين
تمامي بخشهاي كشورهاي عضو ملزم به رسميت شناختن و حمايت از حقوق بشر
ميباشند ، ليكن ممكن است شيوه ترجمان چنين الزاماتي به دستورات و امور
قانوني بخشهاي مختلف كشورهاي عضو متفاوت باشد...
بند 5 كنوانسيون ، جداي از التزام به تضمين اعمال حقوق بشر فارغ از هر
گونه تبعيض نژادي ، به تنهايي موجد مدنيت ، سياست ، اقتصاد و حقوق
فرهنگي يا اجتماعي نميباشد بلكه صرفا ايجاد و به رسميت شناختن اين
حقوق را متعهد ميشود...
كنوانسيون كشورهاي عضو را به منع و رفع تبعيض نژادي جهت بهرهگيري از
حقوق بشر ، ملتزم مينمايد...
2- هرگاه كشوري محدوديتي علني و آشكار «در حوزه قلمرو خود» نسبت به يكي
از حقوق مذكور در بند 5 كنوانسيون ايجاد نمايد ، موظف به اثبات عدم
مغايرت اين محدوديت ، چه از جهت اعمال و چه از جهت تأثيرگذاري ، با بند
1 كندانسيون به عنوان بخش جدايي ناپذير استانداردهاي حقوق بشر
بينالمللي ، ميباشد...
با آگاهي از اين حقيقت كه اختلافها و تبعيضهاي
نژادي اعم از نظامي و غير نظامي منجر به سيل عظيمي از پناهندگان و
تبعيد اشخاص بر اساس معيارهاي نژادي ، در بسياري از مناطق دنيا شدهاند
و همچنين با در نظر داشتن اين نكته كه اعلاميه جهاني حقوق بشر و
كنوانسيون رفع هر گونه تبعيض نژادي اظهار ميدارد كه تمامي نوع بشر از
لحاظ حقوق و شأن و مقام ، برابر و آزاد متولد شدهاند و هر كس مستحق
تمامي حقوق و آزاديهاي موجود ، فارغ از هر نوع تبعيض به ويژه از نظر
نژادي ، رنگ ، مليت و يا نسب ميباشد...
|
