|
داروهاي ضد فشار خون
طبقه بندي داروهاي فشار خون
داروهاي مدر
تيازيد و داروهاي مدر مربوطه
· هيدوركلوروتيازيد ، اينداپاميد ، و متالازون
مدرهاي لوپي
· بومتانيد و فوروزمايد
مدرهاي محافظ پتاسيم
· آميلورايد ، اسپيرونولاكتون ، و تريامترن
داروهاي شكننده سمپاتيك
داروهاي ضد گيرندههاي آدرنرژيك
· آتنولول ،دوكسازوسين ،لابتالول ، متوپرولول ، نادولول ، فنوكسي
بنزامين، پين دولول ، پرازوسين ، پروپرانولول و ترازوسين
داروهاي با تاثير مركزي
· كلونيدين ، گوانابنز ، گوانفاسين و متيل دوپا
مواد سدكنندة عصبي
· گوانتيدين ، و رزرپين
مواد سدكنندة گانگليوني
· تريمتافان
منعكنندههاي آنژيوتنسين
منعكنندههاي آنزيم تبديل آنژيوتنسين
· بنازپريل ، كپتوپريل ، انالاپريل ، انالاپريلات ، فازيناپريل ،
ليزيناپريل ، كوايناپريلو راميپريل
داروهاي ضد گيرندههاي آنژيوتنسين
· لوزارتان و والسارتان
گشادكنندههاي عروقي
داروهاي سدكنندة كانال كلسيم
· آملوديپين ، ديلتيازم ، فلوديپين ، ايزراديپين ، نيكارديپين ، نايف
ديپين و وراپاميل
ساير گشاد كنندههاي عروقي
· هيدرالازين ، مينوكسي ديل ، و نيتروپروسايد
فشارخون
در حدود 50 ميليون نفر در آمريكا فشار خون دارند كه بعنوان فشار
سيستولي 140 ميليمتر جيوه يا بالاتر و يا فشار دياستولي 90 ميليمتر
جيوه يا بالاتر تعريف ميشود. حدود 95 درصد از اين موارد فشار خون،
فشار خون ابتدايي ميباشند در حاليكه بقيه به عنوان فشار خون ثانويه
تلقي و طبقه بندي ميشوند. هرچند علت فشار خون اوليه در هر بيماري
معمولاً ناشناخته ميباشد عوامل محيطي و ژنتيكي متعددي در ارتباط با آن
شناخته شده است. اينها شامل چاقي، زندگي بدون فعاليت، مصرف بيش از حد
سديم بوسيله افرادي كه به نمك حساسيت دارند، مصرف بيش از حد الكل و
استرس يا فشارهاي زندگي ميباشد. فشار خون ثانويه عمدتاً بدليل بيماري
كليوي يا اختلالات غدد(بعنوان مثال افزايش استروژن،آلدوسترون يا
افزايش سطح كاتكول آمين) ميباشد، و اين عوامل معمولاً بوسيله دارو يا
جراحي قابل تصحيح مي باشند ...
همچنين كه در جدول شمارة 1 نشان داده شده است، 4 مرحلة فشار خون وجود
دارد كه شامل مرحلة 1 يا فشار خون خفيف تا مرحلة 4 يا فشار خون شديد
ميباشد . در طي زمان طولاني، افزايش فشار شرياني به عروق صدمه وارد مي
آورد و باعث تسريع در پيدايش تصلب شرايين ميشود و همچنين باعث افزايش
حجم عضلاني بطن چپ ميگردد. سرعت وقوع اين تغييرات بستگي به شدت فشار
خون دارد نهايتاً اين اختلالات ميتواند باعث پيدايش بيماريهاي اسكميك
قلبي، سكته مغزي، نارسايي قلبي و نارسايي كليوي بشود كه اينها
شايعترين علل مرگ و مير در بيماران فشار خوني ميباشند ...
در طي 20 سال گذشته متخصصين بهداشت و مسئولين بهداشت عمومي تلاشهايشان
را براي آموزش جامعه راجع به صدمات ناشي از عدم درمان فشار خون بكار
بردند كه اين باعث افزايش 55 درصدي در بيماران فشار خوني شده است كه از
شرايط خود يعني از بيماري خود آگاهي دارند و آنرا بطور مؤثر بوسيله
تغيير در شيوه زندگي، مواد دارويي و يا راههاي ديگر درمان مينمايند.
درمان موثر فشار خون به نظر ميرسد يكي از عواملي باشد كه منجر به كاهش
57 درصدي در وقوع سكته مغزي و كاهش 50 درصدي در وقوع مرگومير ناشي از
بيماريهاي شرياني كرونر قلب در طي دو دهه گذشته ميباشد...
تنظيم فشار خون
فشار خون بطور اوليه توسط سيستم
عصبي سمپاتيك و كليهها از طريق تاثير آنها در بازدهي قلبي و مقاومت
عروقي محيطي ميباشد.
مكان اثر و تاثيرات داروهاي ضد
فشار خون...
4 طبقة عمده داروهاي ضد فشار خون
شامل: داروهاي مدر، داروهاي شكننده(ضد) سيستم سمپاتيك، منع كنندههاي
آنژيوتنسين، و گشادكنندههاي عروقي ميباشند...
در اينجا تمركز بحث بر روي
استفاده از سه گروه داروهاي مدر در درمان فشار خون ميباشد كه شامل
تيازيدها و داروهاي مدر مربوطه، مدرهاي لوپي و مدرهاي نگهدارندة پتاسيم
ميباشد...
تيازيد و مدرهاي مربوطه
تيازيد و مدرهاي مربوطه فشار خون
را به وسيلة دو مكانيزم كاهش ميدهند كه هر دو مورد ناشي از افزايش دفع
سديم و آب ميباشند. وقتي كه اين داروها براي اولين بار براي مريض
تجويز ميشوند، آنها حجم خون را كاهش داده و بنابراين باعث كاهش بازده
قلبي ميشوند...
مدرهاي لوپي
عليرغم اثر دفع سديميبيشتر در
مدرهاي لوپي اين موارد معمولاً تاثير كمتري در درمان فشار خون بيماران
با كلية سالم دارند. در بيماران دچار نقص كار كليه مدرهاي تيازيدي اثر
خود را از دست ميدهند. به اين دليل مدرهاي لوپي معمولاً براي استفاده
در بيماران فشار خوني كه كار كليه آنها ضعيف است و كراتنين سرم آنها
بيش از 3/2 ميليگرم در دسي ليتر است بكار ميرود...
مدرهاي نگهدارندة پتاسيم
مثالهايي از مدرهاي نگهدارندة
پتاسيم آميلورايد، اسپيرونولاكتون، و تريامترن ميباشند...
داروهاي ضد سمپاتيك
داروهاي ضدسمپاتيك در درمان فشار
خون بكار ميرود و شامل داروهاي ضدگيرندههاي آدرنرژيك، داروهاي با اثر
مركزي، داروهاي سدكنندة عصبي و داروهاي سدكنندة گانگليوني هستند...
داروهاي ضدگيرندههاي آدرنرژيك
داروهاي ضد سمپاتيك اغلب براي
درمان فشار خون استفاده ميشوند و شامل داروهاي ضدگيرندههاي آدرنرژيك
آلفا و داروهاي ضدگيرندههاي آدرنرژيك بتا ميباشند...
داروهاي ضدگيرندههاي آدرنرژيك
آلفا
منعكنندههاي آلفا تحريك سمپاتيك
انقباضات آرتريولي را منع ميكنند. مانند ساير گشاد كنندههاي عروقي
آنها همچنين ممكن است باعث افزايش ضربان قلب رفلكسي شوند...
داروهاي ضد گيرندههاي آدرنرژيك
بتا
منعكنندههاي بتا بطور شايع در
درمان فشار خون بكار ميروند زيرا آنها نسبتاً بيضرر بوده و در بيشتر
بيماران بخصوص در بيماراني كه داراي آنژين قلبي بوده و يا سابقة سكتة
قلبي دارند مفيد ميباشند...
داروهاي با اثر مركزي
مثالهايي از داروهاي ضد سمپاتيك
با اثر مركزي كه در درمان فشار خون بكار ميروند، كلونيدين، گوانابنز،
گوانفاسين، و متيل دوپا ميباشند. اين داروها ضد گيرندههاي آدرنرژيك
آلفا 2 بوده كه خروج جريان سمپاتيك را از مغز، قلب و عروق و سيار
بافتها كاهش ميدهد...
مواد سدكنندة عصبي(نوروني)
استفاده از گوانتيدين، رزرپين، و
ساير سدكنندههاي عصبي تدريجاً با پيدايش داروهاي امنتر و تخصصيتر و
موثرتر در درمان فشار خون كاهش يافته است...
مواد مسدود كنندة گانگليوني
استفاده از سدكنندههاي گانگليوني
براي درمان فشارخون مزمن امروزه موردي ندارد...
منع كنندههاي آنژيوتنسين
منعكنندههاي آنژيوتنسين شامل
منعكنندههاي آنزيم تبديل آنژيوتنسين و داروهاي ضدگيرندههاي
آنژيوتنسين ميباشند...
منعكنندههاي گيرندة آنژيوتنسين
يكي از دستيابيهاي جديد به منع آنژيوتنسين توسعة منعكنندههاي گيرندة
آنژيوتنسين بوده است. اين داروها گيرندة
AT1 را در عضلات صاف
عروق و در قشر غدة آدرنال مسدود نموده و بنابراين باعث گشادي عروق و
كاهش ترشح آلدوسترون ميشوند...
گشادكنندههاي عروقي
گشادكنندههاي عروقي شامل مسدود
كنندههاي كانال كلسيم و ساير داروهايي نظير هيدرالازين، مينوكسيديل،
و نيتروپروسايد هستند...
سدكنندههاي كانال كلسيم
سدكنندههاي كانال كلسيم در درمان
فشارخون، آنژين صدري، و آريتميقلبي استفاده ميشوند...
گشادكنندههاي عروقي ديگر
هيدرالازين و مينوكسيديل
هيدرالازين و مينوكسي ديل(شكل
C3) از گشادكنندههاي
عروقي خوراكي مؤثر بوده كه عمدتاً در تركيب با ساير داروهاي ضدفشار خون
براي درمان فشارخون متوسط تا شديد بكار ميروند...
نيتروپروسايد
نيتروپروسايد سديم(شكل
C3) بطور رايج در
درمان فشار خون اورژانسي استفاده ميشود زيرا اين دارو بطور مؤثر فشار
خون بيماران را به حد طبيعي باز ميگرداند...
درمان فشارخون
مراقبت مرحله به مرحله در درمان
فشار خون با معيارهاي غيردارويي شروع شده و به درمان با يك و يا چند
دارو ختم ميشود...
توصية تغيير در روش زندگي
بيماران فشارخوني بايد در جهت
تغيير روش زندگي تشويق شده تا بتوانند سلامت عموميخود را توسعه داده و
به مرور فشارخونشان پايين بيايد. راهحلهاي مفيد شامل ورزش و كم كردن
وزن، كنترل استرسها، كاستن در مصرف الكل و بكارگيري غذايي است كه
داراي سديم كم بوده و مقدار كافي پتاسيم، كلسيم، و منيزيم داشته باشد.
مگر آنكه فشارخون شديد باشد، بيماران بايد تشويق شوند تا براي چندين
ماه شيوة بدون دارو را قبل از اينكه به دارو روي آورند بكار بگيرند...
انتخاب و بكارگيري دارو درماني
فشارخون اوليه اغلب به درمان
طولاني مدت با دارو بمنظور كنترل فشار خون و ممانعت از صدمه به اعضاي
مربوطه نياز دارد. تعداد زيادي از داروهاي ضدفشارخون مؤثر در دسترس
بوده و انتخاب آنها بصورت اوليه بستگي به عوارض دارويي آنها، منع
استعمال، قيمت و مناسب بودن آنها براي مصرف بيمار ميباشد...
|
