|
راهنماي
كارآفريني براي انتخاب هويت تجاري
به هنگامي كه اغلب موسسات نوپا و جديد بعنوان شركت تاسيس ميگردند،
انواع نهادهاي داراي هويت تجاري ديگر ممكن است از نقطه نظر هزينه،
ماليات و يا بدلايل كنترلي مورد توجه قرار گيرند. اين مقاله راهكارها و
توضيحات خلاصهاي در خصوص فرم يا قالب نهادها و هويتهاي تجاري كه يك
كارآفرين ميبايست بدانها توجه داشته باشد را ارائه مينمايد. اين
راهكارها و هويتها شامل شركتهاي زيرفصل C و S و همچنين شركتهاي سهامي
عام، شركتهاي تضامني يا سهامي خاص و شركتهاي با مسئوليت محدود ميباشند.
الف- شركت سهامي
1- موارد كلي
اين نوع از شركتها از طريق پر نمودن مفاد مربوط به ثبت شركت بوسيله
مسئول مربوطه تشگيل ميگردند. مفاد مربوط به تشكيل شركتها معمولا بصورت
يك سند ساده ميباشد كه دربردارنده مواردي چون نام شركت، هدف تجاري از
تشكيل آن، نام نماينده قانوني شركت و تعداد و نوع سهام صادر شده براي
شركت ميباشد. صاحبان شركت دارنده سهام بشمار آمده و تملك آنها بوسيله
برگههاي سهام محرز ميشود.
اين نوع از شركتها بعنوان معروفترين و شايعترين نوع شركتها بحساب ميآيند.
اغلب متخصصين حرفه تجارت و امور مالي با اين نوع از شركت آشنايي داشته
و بر اين اساس عمليات و معاملات تجاري مهم نظير تحصيل وام، ممكن است
براي اين دسته از شركتها در اسرع وقت و با هزينه كمتر محقق شود. بعنوان
يكي از خصيصههاي مربوط به آينده نگري، لازم به ذكر است كه اين نوع از
شركتها تغييرات زيادي را در خصوص قوانين مالياتي دولتي و فدرال نداشته
و بعنوان گزينهاي، كه از هويت توسعه بهرهمند ميباشند، مد نظر هستند.
2- مزيت ايجاد شركت سهامي
اين شركتها تحت مجوز و اختيارات قانوني يك كشور تاسيس شده و بعنوان
هويت قانوني مستقل، يا اشخاصي در درون يك سيستم قانوني حضور دارند،
تلقي ميشوند. چنين شركتي بصورت نامحدود بوده و داراي هويتي مستقل و
مجزا از مالكين، كه بعنوان سهام شناخته شده است، ميباشد و همچنين
داراي مديران، مسئولين و كارمنداني است كه امور مربوط به شركت را انجام
ميدهند.
بطور كلي، سهامداران داراي مسئوليت محدود ميباشند، بدين صورت كه آنها
بطور شخصي مسئول بدهيهاي وارده يا ديون متعلق به شركت بشمار نميآيند.
ميزان تعهد يا مسئوليت يك سهامدار نهايتا تا حد از دست دادن كليه يا
بخشي از سرمايهگذاري خود در شركت مربوطه ميباشد، البته اين تعهد در
صورتي ميباشد كه شركت ذيربط به ميزان كافي داراي سرمايه بوده و
بخوبي تحت مديريت قرار داشته و همچنين پروسههاي كاري شركت نيز تحت
بررسي و بازبيني قرار داشته باشد. در صورتي كه اين ملزومات رعايت نشده
باشد، شخص مدعي ميتواند نسبت به اقامه دعوي اقدام نموده، «نقاب از رخ
شركت برگشايد» و بطور مستقيم نسبت به وصول مطالبات خود از سهامداران
عمل مقتضي و متناسب را انجام دهد. علاوه بر اين، در محيطي كه شركتي كار
خود را آغاز نموده و در آن وهله دارايي اندكي در اختيار داشته و از
سابقه فعاليت كافي و اعتبار نيز بينصيب باشد، سهامداران موسس
ميتوانند خود را در موقعيتي يافته كه بطور انفرادي درخواست گارانتي يا
ضمانت تعهداتي چون اجاره دفتر كار، حدود اعتبار بانكي يا اعتبار
فروشندگان را ارائه نمايند. با اين وجود، در صورتي كه موفقيت مالي پيش
روي شركت باشد، ضمانت شخصي الزامي و مورد نياز نخواهد بود
|
