در سيستمهاي نظارتي و كنترل ويدئويي تصاوير پخش شده معمولاً داراي
اندازه کوچکي ميباشند، چراکه فاصله زيادي بين دوربين و موضوعات
مورد نمايش وجود دارد. رزولوشن تصوير به عنوان يک عامل بالقوه اي
به شمار ميآيد که بر روي عملکرد شناسايي چهره تأثير گذار ميباشد.
در تصاوير داراي رزولوشن پايين بسياري از جزئيات مربوط به ويژگي
هاي چهره از دست ميروند و چهره ها ديگر به وسيله انسان قابل
شناسايي نخواهند بود. بر اين اساس، ما بدين نکته توجه داشتهايم که
در بسياري از سيستمهاي شناسايي چهره اتوماتيک، تصاوير صورت به
اندازه هاي کوچک تري تقسيم شده تا بدينسان عملکرد رضايت بخشي حاصل
شود. اما سوال مطرح شده اين خواهد بود که چگونه رزولوشن تصوير بر
روي شناسايي دقيق تأثير گذار خواهد گذاشت، موضوعي که همچنان مباحث
مربوط بدان ادامه دارد...
روش تجسم سازي ما بر مبناي داده هاي تراديسي خاص، قابليت استخراج
حداکثر داده هاي چهره، از تصاوير چهره با رزولوشن پايين، را دارا
ميباشد و همچنين از قابليت استخراج برخي از خصيصه هاي چهره اي
تصاوير داراي فرکانس بالا، به منظور حاصل آوردن تصاوير چهره به
صورت متمايز تر، نيز برخوردار ميباشد. بعلاوه، اين تکنيک ميتواند
امر شناسايي چهره به صورت اتوماتيک را با راحتي بيشتري انجام دهد.
در اين مبحث ما همچنين نسبت به مطالعه عملکرد شناسايي چهره با توجه
به رزولوشن هاي مختلف اقدام نموديم. يک محدوده داراي رزولوشن پايين
براي شناسايي در اين آزمايش مشخص شده است. البته لازم به ذکر
است که چنين آزمايشاتي به عنوان مطالعات مقدماتي به شمار ميآيند.
نتايج بدست آمده نيازمند بررسي ها و تأييد بيشتري ميباشند و براي
اين كار بايد از الگوريتم هاي شناسايي چهره و مجموعه دادههاي
بيشتر بهره جست...
