www.irantarjomeh.com

                    

 

 

طراحي كاربرد الگوها UML   -Design Patterns Application in UML

 نام اصل متن :  Design Patterns Application in UML

 نام ترجمه به فارسي : طراحي كاربرد الگوها در UML

 كد ترجمه : COM02     تعداد صفحه انگليسي:  11    تعداد صفحه فارسي:   28     سال: 2000

  منبع : اينترنت
  قيمت : 90000  ريال

 

طراحي كاربرد الگوها در UML

زبان مدلسازي يكپارچه (UML) در حال حاضر مكانيزمي براي مدلسازي ساختارهاي طراحي باز- رخدادگر (يا رويدادهايي كه مجددا رخ مي‌دهند) را پيشنهاد نموده است: مشاركتهاي پارامتري. هدف اصلي چنين مكانيزمي مدلسازي ساختار الگوهاي طراحي مي‌باشد. اين مورد جالب توجه بوده، چرا كه مي‌تواند به طراحان كمك نمايد تا آنكه كاربرد الگو را بدون صرف وقت چنداني براي انجام طراحي پيچيده محقق سازند. علاوه بر اين، اين خصيصه مي‌تواند به طراحان جهت مستند سازي بهتر سيستم و مديريت كتابخانه الگوي طراحي خود، كه مي‌تواند در سيستمها و يا پروژه‌هاي مختلفي مورد استفاده قرار گيرد، كمك نمايد. با اين وجود، از نقطه نظر ابزاري ، معاني مرتبط با مشاركتهاي پارامتري هنوز نيز مبهم مي‌باشد. جهت مشخص سازي دقيق ، ارائه اصولي الگوي طراحي و كاربرد آن، و ارتباطات بين اين دوسطح بخوبي تعريف نگرديده است و از اينرو، آن را مي‌توان به روشهاي مختلفي تفسير نمود. اين مقاله داراي دو هدف مي‌باشد. در ابتدا خاطرنشان ساختن ابهامات و تعيين برخي از نقاط غيرقابل درك در خصوص مشاركتهاي پارامتري در ادبيات رسمي UML مد نظر مي‌باشد. ما به هنگامي كه الگوهاي طراحي را بطور موثر مدلسازي مي‌كنيم، محدوديتهاي اين مكانيزم را نيز نشان مي‌دهيم. هدف دوم، ارائه راه حلهاي اين محدوديتها و تشريح چگونگي بكار گرفته شدن اين ابزارهاي يكپارچه ساز در برنامه‌هاي كاربردي نيمه اتوماتيك الگوهاي طراحي مي‌باشد...

مقدمه

الگوهاي طراحي، مجتمع در يك زبان مدلسازي ايده‌اي جالب توجه بشمار مي‌آيد. يك ساختمان ساده مدلسازي كه  اجازه مي‌دهد تا بصورت صريح كلاسهاي حضوريافته در الگوي طراحي را خاطر نشان سازيم، كمك بزرگي براي طراحان بشمار مي‌آيد...

الگوهاي طراحي و مشاركتهاي UML

معرفي رخدادهاي الگوي طراحي

چنانچه برخي از پشتيبانيها را براي ايده الگو مهيا نساخته باشيم، UML بسختي مي‌تواند قواعد لازم را بعنوان ايده‌ واحد براي مدلسازي آبجكت گرا مهيا نمايد. از اينرو مستندات فراوان UML داراي بخشهايي بوده كه بطور كل اختصاص به الگوها دارد...

محدوديتهاي خصيصه‌هاي موجود : جهت شركت در مشاركت، يك قاعده مي‌بايست يكسري از خصيصه‌هاي آماده را در اختيار داشته باشد كه مي‌توان آن را از كلاسيفايرهاي پايه بدست آورد. اما در صورتي كه خود پايه بصورت يك پارامتر ژنريك باشد،  خصيصه‌هاي موجود از كجا مي‌آيند؟...

ايده پايه بصورت تك كاره- فاقد عموميت ما ايده نقش كلاسيفاير پايه در قلب تعريف الگوي طراحي در UML را مشاهده نموديم، چرا كه قوانين بر حسب پايه آنها تعريف شده است و توانايي استفاده مجدد آنها، بعنوان پارامترهاي رسمي مشاركت كه بصورت يك قالب ژنريك در خواهد آمد، را مشخص ساخته است...

 

 

براي سفارش ترجمه اين قسمت را كليك نمائيد