www.irantarjomeh.com

                    

 

 

تاثير نور، شوري و دما بر روي رويش بذر ليمونيوم استاكسي  - ‍Effect of Light, Salinity, and tempreture on seed germination of Limonium Stocksii

 نام اصل متن :  Effect of Light, Salinity, and tempreture on seed germination of Limonium Stocksii

 نام ترجمه به فارسي : تاثير نور، شوري و دما بر روي رويش بذر ليمونيوم استاكسي

 كد ترجمه : BIO14      تعداد صفحه انگليسي:  6       تعداد صفحه فارسي:   18     سال: 2004

  منبع : اينترنت - مقاله كامل - NRC كانادا
  قيمت : 70000  ريال

 

تاثير نور، شوري و دما بر روي رويش بذر ليمونيوم استاكسي

خلاصه: ليمونيوم استاكسي كانتز (پلامباگيناسيا ، گياهي از خانواده بهمني) يك درختچه جنگلي دائمي در ناحيه خليج هاكز واقع در كراچي پاكستان مي‌باشد. آزمايشاتي بر روي اين نوع از درختچه‌ها صورت پذيرفته است تا واكنشهاي مربوط به رويش بذر ال‌استاكسي‌ با درجات مختلف شوري (0، 100، 200، 300، 400 و 500 mmol/L NaC1) و شرايط دمايي متفاوت (10:20 ، 15:25، 20:30 و 25:35 درجه سانتيگراد) بدست آيد. اين آزمايشات همچنين در شرايط 12 ساعت روشنايي فوتوپريود و 12 ساعت تاريكي مطلق انجام پذيرفت. بيشترين ميزان رشد (در حدود 100%) در شرايط 0، 100 و 200 mmol/L NaC1 در دماي 20:30 درجه سانتيگراد حاصل شده و پس از آن با افزايش مقدار شوري آن نتيجه بدست آمده حاكي از كاهش تدريجي ميزان رشد بوده است. در شرايط 500 mmol/L NaC1 ميزان رشد اين بذر كمتر از 5% برآورد گرديد. رشد تحت شرايط مشخص شده ميزان شوري و دماي 15:25 درجه سانتيگراد به ميزان اندكي كمتر از هنگامي است كه شرايط بهينه آن فراهم باشد. در حاليكه با داشتن شرايط دمايي 10:20 و 25:30 درجه سانتيگراد رويش بذر به ميزان قابل توجهي كاهش يافته و همچنين در غلظتهاي بيش از 200 mmol/L NaC1 شاهد رشد اندكي از سوي بذرها خواهيم بود. رشد در دماي 20:30 درجه سانتيگراد بيشترين ميزان و در دماي 10:20 درجه سانتيگراد كمترين ميزان را خواهد داشت. همچنين ميزان رشد در شرايط تاريكي مطلق در مقايسه با روشنايي فوتوپريودي 12 ساعته در شرايط وجود نمك به حداقل خواهد رسيد. آزمايشات بازيافت نشان داده است كه در معرض قرار گيري بذرها در شرايط گوناگون دمايي و شوري ، تاثير اندكي بر قابليت زيست اين بذرها دارد.

كلمات كليدي: رويش، نور، ليمونيوم استاكسي، NaCl ، بازيافت، دما

مقدمه

گياهان شوره‌زي معمولا در جهان در مناطق ساحلي و مناطق داراي نمك گسترده‌ مي‌باشند. رشد و جمعيت گونه‌هاي اين نوع گياه در معرض خطر نابودي به ميزان زيادي مي‌باشد و دليل آن نيز عملكرد مستقيم فشار بالاي ميزان شوري و يا ديگر فاكتورهاي مربوط به مواد بيجان مي‌باشد...

مواد و روشها

بذرهاي ال استاكسي در فوريه سال 2000  در منطقه شوره زار مونورا گريك نزديك خليج هوكز  پاكستان جمع‌آوري گرديد. بذرها از گلها جدا شده و با استفاده از سديم‌ هيپوكلرايد بصورت سطحي (0.52%) براي مدت 1 دقيقه استريل گرديده و پس از آن بوسيله آب مقطر شستشو شده و در معرض هواي خشك قرار گرفتند...

نتايج

ANOVA دوسويه معرف اهميت (p<0.0001) تاثيرات انفرادي شوري، دما و تعاملات آنها بر رشد درصدي، نرخ آن و درصد ركاوري بذرهاي ال استاكسي مي‌باشد (جدول 1)...

مباحثات

گياهان بومي منطقه گرمسيري (سابتروپيكال) و بحري _  بياباني كراچي بواسطه وجود بارانهاي موسمي غيرقابل پيش‌بيني در معرض سطوح متعددي از رطوبت و شوري خاك قرار دارند. اين شرايط منجر به بروز استراتژيهاي زيستي متفاوت جهت بحداكثر رساني تناسب گياهان با محيط اطراف گرديده است...

 

 

براي سفارش ترجمه اين قسمت را كليك نمائيد